Informatievoorpaardenliefhebbers.jouwweb.nl
Home » Fokkerij » Rassen » Andalusiër

Andalusiër

De Andalusiër, die tegenwoordig officieel Pura Raza Espanola heet, heeft een lange traditie. Hij stamt af van de Iberische paarden, zoals die op de grottekeningen van 18000 v.C. in Zuid-Spanje vereeuwigd werden. Tijdens de heerschappij van de Moren in de 8ste en 9de eeuw kruiste men ze met Arabieren en Berbers. De nazaten werden tot in de 18de eeuw door heel Europa verspreid. Vooral de kartuizermonniken van Jerez de la Frontera hielden zich bezig met de fok van dit ras en zorgen al in 1476 voor een stamboek

De Andalusiër heeft bovendien veel invloed gehad op het ontstaan van andere beroemde rassen: de Lusitano en de Altér-Real zijn aan hem verwant. Dat geldt ook voor de Lippizaner, de Kladruber, de Nonius en vele Duitse rassen. In Groot-Brittanië stammen de Cleveland Bay, de Welsh Cob en de Connemara pony af van Spaanse paarden, net als de meeste Amerikaanse rassen

Al in de oudheid was men zich bewust van de veredelende invloeden van Spaanse paarden. Hoewel ze zijn voorbeschikt voor de hogeschool, blijken ze ook zeer geschikt als herderspaard. Het is een waar genoegen om op deze paarden te rijden. De hoge actie is in de dressuursport weliswaar niet gewenst, maar ze beheersen de piaffe en de passage als geen ander. Het zijn tevens uitstekende springpaarden. Ook in de mensport worden steeds meer Spaanse paarden gebruikt

De Andalusiër is een kort, compact paard met een enigszins schuin kruis. Verder heeft hij lange, golvende manen en staart. Het profiel van het hoofd is convex en de wijde neusgaten zijn relatief groot, de hals hoog opgericht en gebogen, waardoor het paard zelfbewust en uitgebalanceerd overkomt. De shouders zijn vaak recht, de vlakke schoft gaat over in een krachtige, korte rug. De lendenen zijn eveneens krachtig en gesloten, net als de achterhand. De hoeven zijn zeer hard. De meeste Andalusiërs zijn wit of grijs. Bruin, valk of vliegenschimmel komt echter ook voor

De Andalusiër lijkt door zijn hoge gang en de trotse hals groter dan hij in werkelijkheid is. De stap is ritmisch en geprononceerd, de draf hoog en rond en de galop zacht en springend. De laatste gang wordt veelal verzameld gereden, maar ziet er net als de andere gangen spectaculair uit. Deze bevallige en atletische paarden verenigen temperament met zachtheid

Stokmaat: ongeveer 1,57 meter