Informatievoorpaardenliefhebbers.jouwweb.nl
Home » Gedrag » Groepsgedrag » Een hechte gemeenschap

Een hechte gemeenschap

in een aantal landen trekken paarden nog steeds vrij door ongebaand en open land. In het zuidwesten van Engeland bijvoorbeeld, is de Exmoor het leefgebied van een van de oudste ponyrassen ter wereld. En verder naar het oosten in het New Forest leven paarden al sinds de tiende eeuw in omstandigheden die het best als 'half wild' zijn te beschrijven

Het is gemakkelijk nauwe verwanten te herkennen omdat ze vaak elkaars nek beknabbelen. Twee paarden besnuffelen elkaar dan, waarna een, of beide, zachtjes aan de vacht van zijn metgezel begint te knabbelen. Een dergelijke vachtverzorging kan per keer enkele minuten duren. De lichaamsstreken zijn niet willekeurig gekozen. Ze zijn in verband te brengen met bepaalde delen van het autonome zenuwstelsel. Dit gedrag schijnt een kalmerende invloed te hebben op de betreffende paarden, iets wat resulteert in een meetbare verlaging van hun hartslag

Het reukvermogen is voor paarden zeer belangrijk en helpt de stabiliteit binnen de kudde te behouden. Wilde hengsten maken mesthopen die zowel een zichtbare als een ruikbare markering van de bezette territorium zijn. Ook markeren ze de mest van hun merries door op dezelfde plek te plassen en te mesten, na er eerst aan geroken te hebben

Tussen merries binnen een kudde bestaat een duidelijke rangorde, maar die is een groot deel van het jaar weinig opvallend. Merries met veulens zijn vaak meer beschermend en dus agressiever, waardoor ze tijdelijk in de hiërarchie stijgen. Dergelijk gedrag komt meestal kort na de geboorte voor

http://nl.dreamstime.com/kudde-met-veulen-thumb5788910.jpg