Informatievoorpaardenliefhebbers.jouwweb.nl
Home » Ziek paard » Neurologische aandoeningen en 'ondeugden'

Neurologische aandoeningen en 'ondeugden'

Het zenuwstelsel van het paard is zeer goed ontwikkeld

Tetanus

De gevaarlijkste neurologische aandoening bij paarden is tetanus. Deze lastig te behandelen ziekte wordt door de bacterie Clostridium tetani veroorzaakt

De tijd tussen het moment van besmetting en eerste verschijnselen van de ziekte bedraagt meestal 7 - 10 dagen.

De infectie is vaak het gevolg van een bestaande en onverzorgde wond. De eerste symptomen van tetanus zijn spierstijfheid en angst. Al snel kan het dier niet meer slikken, terwijl het de staart verstijfd wegstopt en de krampen zijn lichaam teisteren

Als het een lichte vorm betreft, is genezing mogelijk. Maar als de krampen zo venijnig worden dat het paard niet meer overeind kan blijven, is inslapen wel degelijk een optie

Breng een dier dat aan deze ziekte lijdt onder in een donkere box in een rustige omgeving. Dien hoge doses penicilline en antitoxische medicijnen toe. Deze zullen de krampen laten verdwijnen. Preventief inenten voorkomt tetanus. Gewonde, maar niet ingeënte dieren horen meteen tetanusserum toegedient te krijgen

http://users.belgacom.net/paardenwereld/Gedrag/tetanus.jpg

Vergiftigingen

In de vrije natuur eten paarden geen giftige planten, zoals jakobskruiskruid. De symptomen ervan zien we pas na enige tijd. In het eindstadium veroorzaakt het gif ernstige leverfunctiestoornissen. De dieren worden blind, reageren niet meer op hun omgeving, lopen tegen van alles op  en draaien om hun as. Sommige paarden rennen met hun hoofd tegen een muur of worden bijzonder agressief

Als deze verschijnselen optreden, moet het paard inslapen. Ingeval er nog geen neurologische symptomen zijn, kan de lever door toediening van hoge doses vitaminen en gepaste voeding gespaard blijven

Aanpassingssyndroom

Veulens die lijden aan het aanpassingssyndroom, worden ook wel als gekke veulens betiteld. Deze ziekte treedt - vooral bij hoog in het bloed staande paarden - binnen 24 uur op. De verschijnselen zijn onder meer doelloos rondlopen, blindheid en weigering van voedsel. Bovendien kunnen de dieren zo nu en dan in coma gaan, compleet met stuiptrekkingen.

Hoewel er nog geen specifieke behandelingsmethode is ontwikkeld, kunnen intensieve zorg en aangepast voer de genezing van het veulen bewerkstelligen. De oorzaak van de ziekte is nog onbekend. Men neemt aan dat de kwaal samenhangt met Equine Herpes Type 1, die het centraal zenuwstelsel beïnvloedt. De genezingskansen zijn gering, maar als het veulen de kritische tijdspanne van enkele dagen overleeft, blijft de schade beperkt.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7b/Chamal2005head.jpg/250px-Chamal2005head.jpg

Epilepsie

Ook paarden kunnen aan epilepsie lijden. De juiste behandeling kan de stuipen onderdrukken. Dieren die aan deze ziekte lijden, horen om veiligheidsredenen echter nooit bereden te worden. Als de aandoening een fase bereikt waarbij het dier zichzelf verwondt, dan is het beste om hem in het laten slapen.

'Stalondeugden'

Dit ongewenste gedrag is een uiting van frustratie en vertwijfeling van een in een box opgesloten en vereenzaamd, tot inertie gedoemd paard. Tot 'stalondeugden' behoren weven (van het ene op het andere voorbeen gaan staan), kappen, ronddraaien, kribbenbijten, luchtzuigen en zelfs zelfverminking.

Dit monotone gedrag is een reactie van het paard op het feit dat het is opgesloten, zich eenzaam voelt en te weinig positieve prikkels van buitenaf krijgt

Juist bij jonge dieren manifesteren deze ongewenste gedragsstoornissen zich zeer snel. Als dit gedragspatroon eenmaal heeft postgevat, is het bijna onmogelijk terug te draaien. De dieren blijven 'abnormaal', ook als de negatieve omstandigheden verleden tijd zijn en ze vanaf dan een normaal bestaat kunnen voeren.

Er wordt vaak beweerd dat paarden dit gedrag van elkaar afkijken. Deze theorie is echter omstreden. Uiteraard kan het voor een 'normaal' paard belastend zijn om in een box naast een luchtzuiger of een wever te moeten staan, een gezond dier zal zich eveneens snel frustreren en uiteindelijk ook gelijksoortig gedrag vertonen.

Het paard is pas echt gebaat bij een betere levenskwaliteit, sociale contacten, afwisseling en een adequate uitloop of een weiland.